Wieden, scheppen, knippen

Wanda is iedere woensdag in de Hortus te vinden, haar vaste tuinvrijwilligersdag. “Veel wieden, natuurlijk. Armbloemig look! En ook harken, potten schoonmaken. En ik heb geholpen met het verzendklaar maken van bestellingen van zaden. Zo’n lijst is echt indrukwekkend, als je ziet met hoeveel verschillende landen de Hortus zaden uitwisselt.” Lonneke maakt de wekelijkse planning voor de woensdagploeg en houdt hierbij zoveel mogelijk rekening met wie welke werkzaamheden kan doen; “Onder andere het schoonmaken van de Victoriavijver, wieden, omscheppen van de composthoop en vanaf het eind van de zomer het knippen van de dahlia’s.” En hoewel ze vrijwilligerscoördinator is, zit ze ook gewoon met haar handen in de aarde om te helpen met wieden.

Verbinding

“In het tuinteam zitten zo’n 25 vrijwilligers en in het winkelteam een ongeveer gelijk aantal. De mix van regelen, samenwerken en buiten bezig zijn maakt dit werk voor mij echt bijzonder. En natuurlijk deze plek, een oase in Amsterdam.” vertelt Lonneke.

In de Hortus werken in totaal ongeveer 80 vrijwilligers, dat is ongeveer de helft van het personeelsbestand. Een deel daarvan werkt in de tuin; er is een wiedploeg, harkploeg en er zijn vrijwilligers die werken in de Vlinderkas. De groep vrijwilligers is heel divers. Lonneke: “Het merendeel is gepensioneerd, maar er zijn ook mensen bij die dit doen naast hun baan. Zo hebben we een jurist, die hier graag komt harken. En iemand anders is schaapsherder van beroep. Je merkt de bevlogenheid – bij de vrijwilligers maar ook bij de mensen die hier in de tuin en op kantoor werken. De planten en natuur, dat is wat ons allemaal verbindt, vinden Wanda en Lonneke allebei. ”

IJsvogel

Die verbondenheid met elkaar werd misschien wel het duidelijkst tijdens het jaarlijkse teamuitje. “Oh, we hadden vorig jaar zo’n fantastisch uitje,” vertelt Wanda. De bestemming was een natuurgebied net buiten Amsterdam: het Ilperveld. Een boottochtje en na afloop een wildplukwandeling en proeverij met ‘mevrouw Onkruid’. “Elke week op woensdag als we moesten wieden was het mooi weer. En wat denk je? Precies de woensdag van het teamuitje kwam het met bákken uit de lucht. En we moesten in die open boot! Maar het had ook wel z’n charme, hoor. En ik heb die dag voor het eerst een ijsvogel gezien.”

Lonneke: “Als tuinteam zijn we natuurlijk wel wat gewend en trotseerden we de regen. We hebben ook nog op het trilveen staan springen. We hebben echt gelachen die dag.” Op de achteraf gedeelde foto’s staan een boel natte jassen en blije gezichten.

Feest voor het oog

Op de vraag wat Wanda het leukst vindt aan haar vrijwilligerswerk, antwoordt ze: “Ik ben gewoon iedere keer weer gefascineerd door de schoonheid van de dingen. Soms zie je een minuscuul kevertje met een mooie glans. Of die zaden, waar ik eerder over vertelde. Het is de diversiteit. Echt een feest voor het oog.”

Lonneke voegt toe: “En zit zoveel kennis bij de mensen hier. Je hoeft maar aan te schuiven aan de lunchtafel, of je hebt alweer wat nieuws geleerd.”