De tropische kweekkas is de stille motor van de tropencollectie. Voor collectiespecialist Sven is het z’n favoriete plek in Amsterdam. “Hier kan ik gewoon in mijn eigen wereld zijn.”
Plantenvragen
Sinds 2019 werkt Sven in de Hortus. Eerst als duty manager: een brede functie waarin hij in weekenden en avonden verantwoordelijk was voor evenementen, toezicht en praktische zaken. “Ik deed van alles. Van schoonmaken tot bezoekers helpen. En als iemand een vraag had over een plant, beantwoordde ik die.”
Dat laatste voelde vanzelfsprekend. Hij studeerde biologie, specialiseerde zich in tropische botanie en wilde het liefst inhoudelijk met planten bezig zijn. “Op een gegeven moment merkte ik dat het werk steeds meer ging over kaartjes verkopen. En minder over planten.” Via een tijdelijke functie groeide hij langzaam de tropische plantenwereld van de Hortus in. Uiteindelijk ontstond daaruit een nieuwe rol: collectiespecialist tropen. Een functie die hij deels zelf vormgaf. “Ik heb laten zien waarom die collectie aandacht verdient,” vertelt hij. “De tropische kas is voor veel bezoekers een hoogtepunt van de Hortus. Daar ligt zoveel potentie.”
Overtuin
Die liefde voor tropische planten begon tijdens een stage bij Naturalis Biodiversity Center. Daar onderzocht hij nootmuskaatverwanten uit Zuid-Amerika: een nicheonderwerp waar hij nog altijd enthousiast over vertelt. “Dat was voor mij echt een openbaring. Je kijkt ineens naar de kleinste details van een plant. Er ging een hele wereld voor me open.”
Waar hij vroeger droomde van werken met vogels, was het uiteindelijk toch de plantenwereld die hem greep. Mede door corona, vertelt hij lachend. Vogelprojecten vielen stil, terwijl plantenonderzoek wél doorging. “En planten hebben iets rustgevends. Een vogel zie je tien seconden en dan vliegt hij weg. Een bijzondere plant kun je uren bekijken. Je kunt alles onderzoeken.”
Die fascinatie zit ook in zijn dagelijkse werk. ’s Ochtends begint hij vroeg met water geven en verzorgen in de tropische kas. Daarna werkt hij in de Overtuin (het kweekkassencomplex van de Hortus), waar jonge planten worden opgekweekt voor de collectie. Pas later op de dag is er ruimte voor grotere projecten.
Buitenaards
Het liefst is hij bezig met opkweken. “Dat blijft magisch. Je begint met een zaadje of een minuscuul stekje, en uiteindelijk staat er een enorme plant.” Sommige van die planten groeien later uit tot blikvangers in de kas. Maar achter die groene weelde schuilt ook een grotere ambitie. Want voor hem draait de Hortus niet alleen om mooie planten tonen – het gaat ook om bescherming. “Conservatie is uiteindelijk waarom ik dit werk doe,” zegt hij. “Het behoud van biodiversiteit. We weten hoeveel soorten er verdwijnen. Ik vind dat wij als botanische tuin daar verantwoordelijkheid in hebben.”
Het is een oude plantengroep die echt zijn hart heeft gestolen: cycadeeën. Prehistorische planten die in veel gevallen ernstig bedreigd zijn. De huidige cycadeeëntentoonstelling in de Palmenkas is onder andere het werk van Sven. Binnen die plantengroep zijn Zamia zijn favoriet. “Die komen voor in Midden- en Zuid-Amerika. Sommige soorten bestaan nog maar uit een paar honderd planten wereldwijd.” Een andere favoriet is Anthurium. “Daar zitten zóveel verschillen in bladeren. Sommige lijken bijna buitenaards. Daarmee kun je bezoekers echt laten zien wat biodiversiteit betekent.”
Voor wie de Hortus bezoekt, lijkt de tuin vanzelfsprekend prachtig. Maar wat bezoekers vaak niet zien, is het werk van alle mensen die dag in dag uit zorgen voor deze groene oase in Amsterdam.
De portretreeks Met liefde voor planten | De mensen achter de Hortus geeft een kijkje achter de schermen. In beeld en tekst komen toegewijde medewerkers en hun dagelijkse werk tot leven.
De foto’s zijn van Oliver Kiss (Studio Feierabend):
“I’m Oliver, an Amsterdam-based portrait and documentary photographer, capturing people and their passions.”
