Geschiedenis

Iedereen heeft vrienden nodig. De Amsterdamse Hortus had daar op een zeker moment in zijn geschiedenis wel een bijzonder grote behoefte aan. In de jaren '80 deden zich grote veranderingen voor in de beoefening van de biologie en farmacie. De Hortus verloor hiermee zijn wetenschappelijk belang voor de Universiteit van Amsterdam. De UvA besloot in 1986 om de Hortus af te stoten. In datzelfde jaar richtten enige buurtbewoners en biologiestudenten een Vriendenvereniging op met als doel de Hortus te redden en op zijn plaats in de Plantage te handhaven.

Begin 1987 presenteerde de Vereniging een Overlevingsplan voor de Hortus. Dit plan hield in dat de tuin zijn wetenschappelijk karakter moest behouden, als deel van de Nationale Plantencollectie, maar dat ook andere functies ontwikkeld dienden te worden om te kunnen overleven. De Vriendenvereniging heeft zich in de tijd na 1987 intensief met de Hortus bezig gehouden. Een van de belangrijkste wapenfeiten was de totstandkoming van de Drie-klimatenkas die in 1993 in gebruik werd genomen.

Taak en werkwijze
De Vereniging heeft ongeveer 8000 leden en talrijke donateurs. Zij ziet het als haar taak de Hortus materieel te ondersteunen en te waken voor het wetenschappelijk karakter ervan.
De band tussen Stichting en Vereniging is altijd hecht geweest. Een bestuurslid van de vereniging maakt steeds qualitate qua deel uit van het Stichtingsbestuur en er is regelmatig overleg tussen beide besturen. Jaarlijks betaalt de Vriendenvereniging een exploitatiebijdrage aan de Stichting en ondersteunt de Vereniging bijzondere projecten. Daarmee is zij naast de Gemeente Amsterdam de belangrijkste financiële steunpilaar van de Hortus.

De Vereniging organiseert regelmatig activiteiten in de Hortus. In de eerste plaats ten gerieve van haar leden, maar ook toegankelijk voor anderen. Het jaarlijkse Paaseieren zoeken voor kinderen, maar ook het carnivorenweekend in 2006 zijn daar voorbeelden van. In dergelijke activiteiten wordt nauw samengewerkt met de medewerkers van de Hortus.